گاهی هیچ دلیلی هم برای این کاش ها و فلانی ها نداری، فقط یک حس است. توی یک لحظه دلت می خواهد چیزی مال تو بود. همان طور که دلت یک کفش را ممکن است بخواهد، یک کتاب را، یک خوارکی را!
از میان همه ترک هایی که از رضا یزدانی دوست دارم، از اولین باری که" شکار" را گوش کردم گفتم کاش این من بودم! این صدا، این خواننده، کسی که این ترانه را با این لحن و این صدا اجرا می کند...
برچسب: شکار,شکار کبک,شکار حیوانات,
نویسنده: نیما اسدیپور